[Event "MemoEX1-Groningen1"]
[Site "?"]
[Date "1986.01.11"]
[Round "?"]
[White "Baljon, C."]
[Black "Roemersma, A."]
[Result "0-1"]
[ECO "B29"]
[Annotator "Nijenhuis/VandeLoo/Roemersma/ten Hacken"]
[PlyCount "88"]
[EventDate "1986.??.??"]

1. e4 c5 2. Nf3 Nf6 3. e5 Nd5 4. d4 cxd4 5. Qxd4 e6 6. Bc4 Nc6 7. Qe4 f5 8. Qe2
{Meestal spelen ze hier 8.exf6} 8... Nb6 9. Bb3 Na5 10. O-O Nxb3 11. axb3 Nd5
12. Rd1 b6 13. Nd4 Bc5 14. c4 Nc7 15. b4 Bxd4 16. Rxd4 Bb7 17. Qh5+ g6 18. Qh6
Qe7 19. Rd6 b5 20. b3 Bc6 21. Be3 Kf7 22. Rxa7 (22. Bc5 Qd8 23. Nc3 Ne8 24. Rd2
d5 25. cxd5 Bxd5 26. Nxd5 exd5 27. e6+ $1 Kxe6 28. Re1+ $18) 22... Rxa7 {
Vanaf de tiende zet was het duidelijk dat zwart met de pion op d7 gewurgd zou
worden. Hij probeert zich nu met Pe8 gevolgd door d5 te bevrijden. Het is een
dappere poging maar wit had de druk gemakkelijk kunnen vasthouden met 22.Lc5!
Dd8 23.Pc3 Pe8 24.Td2 en als zwart nu zijn voornemen uitvoert met 24/\d5 volgt
25.cxd5 Lxd5 26.Pxd5 exd5 27.e6+! Kxe6 28.Te1+ met vernietiging. Wat kan wit
in zo'n stelling nog fout doen? De tekstzet is de inleiding tot een serie
manoeuvres die leiden tot stukkenruil, wat in het voordeel is van de beklemde
zwartspeler, zodat er zelfs nog een eindspel in zicht komt.} 23. Bxa7 Ne8 24.
Bd4 {Nu moet wit nog meer ruilen, want na 24.Td1 komt nu wel d5} 24... Qf8 25.
Qh4 Nxd6 26. exd6 Qd8 27. Qh3 Qg5 $2 {Aad Roemersma: Mijn zet 27.Dg5 was
slecht. Ik speelde op f4, Dxf4, gevolgd door eeuwig schaak. Na f4 zag ik dat
dat niet kon doordat veld c3 ook nog door Lh8 wordt bestreken.} 28. f4 Qd8 29.
Nc3 h5 30. Bxh8 Qxh8 31. Qe3 Qa8 32. Nxb5 Qa1+ 33. Kf2 Qb2+ 34. Qe2 Qxb3 35.
Nd4 Qxb4 36. Nxc6 Qc5+ 37. Qe3 Qxc6 38. c5 Qa8 39. Qd4 Qa2+ 40. Kg3 h4+ 41.
Kxh4 Qxg2 42. h3 Qf3 43. Qd2 e5 {Zwart heeft al het mogelijke gedaan en het is
een wonder dat vanuit het eerste het tweede diagram is ontstaan. De witspeler
bood dan ook na het uitvoeren van zijn 43e zet remise aan. Toen Aad daarop
antwoordde met 43/\e5 ontstond er een zenuwachtig gefluister onder de
toeschouwers. Iedereen zag het: zwart ging winnen. Het valt niet te ontkennen:
Wie na dergelijke verschrikkingen doorstaan te hebben nog de kracht vindt om
door te spelen als hij remise krijgt aangeboden, moet, alleen al om die reden,
gewonnen staan. Het is dan enkel nog gepast om die varianten te zoeken die dit
oordeel ondersteunen. Zo was de magie waarmee Aad zichzelf, Baljon en de hekle
zaal betoverde. Baljon, hij zocht en vond:} (43... g5+ {Jos ten Hacken:
Roemersma speelde 43. e5 en won na 44.fxe5? f4, maar na 44.c6! (Van de Loo) is
het waarschijnlijk remise. Wie de varianten uit de vorige twee clubbladen
optelt komt vanzelf op de juiste zet: 43. g5! Wint. Men zie:} 44. fxg5 (44.
Kxg5 {loopt mat!}) 44... Kg6 $1 45. c6 (45. Qd4 e5 46. Qxe5 Qf2+ 47. Qg3 Qd4+
$19) 45... e5 46. cxd7 f4 47. Qc2+ e4 48. Qxe4+ Qxe4 49. d8=Q Qe1+ $19) 44.
fxe5 $4 (44. c6 $3 Qxc6 (44... exf4 45. Qa2+ Kg7 46. Qb2+ Kh7 47. Kg5 Qxc6 48.
Qe5 $1 $11) (44... g5+ 45. Kxg5 {loopt mat volgens Roemersma, echter Van de
Loo: In de euforie over de wonderbaarlijke wederopstanding kon natuurlijk
weinig aandacht besteed worden aan de suggestie van Van de Loo om door middel
van 44.c6 te ontsnappen. In het vorige nummer deed Roemersma dit nog minzaam
glimlachend af met 44/\g5 en de mededeling dat wit na 45.Kxg5 mat loopt.
Helaas is dat helemaal niet zo! Wit eet gewoon alles op} 45... Qg3+ 46. Kxf5
Qg6+ 47. Kxe5 Qe6+ 48. Kd4 Qxd6+ 49. Ke3 {en wit heeft minstens remise. Het
blijft fascinerend dat af en toe, en zelfs vaker, de meest gulzige varianten
het meest opleveren. (Van de Loo)}) 45. Qa2+ Kf6 (45... Kg7 46. Qb2) 46. Qg8 $1
exf4 (46... Qe4 47. Qf8+ Ke6 48. Qe7+ Kd5 49. Kg5 $1 Qxf4+ 50. Kxg6 Qg3+ 51.
Kxf5 Qxh3+ 52. Kf6 $11) 47. Qh8+ Ke6 48. Qf6+ $1 Kd5 49. Qxg6 Qxd6 {Hajo verbet
erde dit later met 49...Ke5, maar ook dat is niet geheel duidelijk volgens mij,
wit geeft schaakjes tot de koning f5 los laat.} (49... Ke5) 50. Qxf5+ Kd4 51.
Kg4 Ke3) 44... f4 $1 {En wit gaf op omdat mat niet te verhinderen is. Alleen
Van de Loo, zelf een vermaard illusionist, hield hier het hoofd koel en stelde
44.c6! voor. Dat werd door beide spelers ongeduldig verworpen. 44/\Dxc6 met
een gewonnen eindspel, dat had Baljon zelfs nog wel gezien. Misschien is dat
ook wel zo, maar zo erg eenvoudig is het ook weer niet, het lijkt nog een
partij te zijn. Ziehier de voorlopige bevindingen van Van de Loo, vlak na de
partij:} 0-1

:  } 0-1

